หนังสั้นและพิซซ่า

ไปดูหนังสั้นมาเมื่อคืนก่อนจ้ะ ที่มหาลัยจะมีหนังมาฉายเป็นระยะๆ มีโปรแกรมบอกว่าวันไหนมีเรื่องอะไรมาฉาย ค่าดูก็สามยูโรเท่านั้น ถูกกว่าโรงหนังทั่วไปมากมาย สถานที่ก็ห้องประชุมนั่นแหละ ฉายขึ้นจอโปรเจ็คเตอร์ ดูกันไปตามอัธยาศัย จัดโดยชมรมที่เรียกว่า HFC (ชื่อเต็มคือ Hochschulfilmclub der Tu Ilmenau)

โปรแกรมนี้ชื่อว่า Kurzfilmnacht: Lange Nacht der kurzen Filme เอาหนังสั้นจากประเทศต่างๆ มาให้ดู หลายๆ เรื่อง น่าจะซัก ๑๕-๒๐ เรื่องได้ละมั้ง? เอาเป็นว่าเค้าคัดมาแล้วว่าเจ๋ง เริ่มฉายตั้งแต่สามทุ่ม เลิกเที่ยงคืนพอดี แบ่งออกเป็นสามบล็อค เราโอเคกับบล็อคแรกที่สุด หลังๆ ทั้งเริ่มเป็นหนังเยอรมัน แล้วยังไม่ค่อยดีอีกตะหาก ดูแล้วไม่เก็ท ไม่เก็ทก็ไม่สนุกอ่ะ

งานนี้ถูกมัดมือชกกลายๆ เพราะคนที่เป็นตัวตั้งตัวตีและจัดแจงซื้อตั๋วเผื่อเรียบร้อยคือมานูเอล จำมานูเอลกันได้มั้ยน๊า? ที่เมื่อตอนนู้นเจอกันก็เพราะดูหนังอีกน่ะแหละ แต่ตอนนั้นเป็นโรงหนังฤดูร้อน สมาชิกก็เกือบๆ เหมือนเดิม เรา อันเดรอัส และมานูเอล ขาดแต่มิคฮาวที่ไม่สบายอยู่

ส่วนวันนี้ก็ไปกินพิซซ่ากันมา มื้อกลางวัน แต่กว่าจะได้กินกันก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงนู่น หนุ่มๆ เค้านึกไงไม่รุ ซื้อพิซซ่าเข้ามาอบกินกัน แล้วก็ชวนเราไปกินด้วย ก็เอาจิ..ไม่งั้นต้องทำกับข้าว ยังนึกไม่ออกว่าจะกินอะไรพอดี สถานที่เป็นห้องมานูเอล อยู่ในมหาลัยเหมือนกันก็ง่ายงี้แหละ ไม่ต้องเดินไปหากันไกล (ถึงงั้นก็ต้องเดินหน่อยนึง)

สไตล์การกินพิซซ่านี่ก็เป็นอีกความต่างทางวัฒนธรรมนะ บ้านเรานี่การไปกินพิซซ่าถือเป็นกิจกรรมหมู่คณะ ไม่มีใครมีพิซซ่าเป็นของตัวเองหนึ่งถาด แต่เราไปกินด้วยกัน ถาดนึงกินกันหลายคน ถ้าหลายคน เราก็ค่อยสั่งหลายถาด อะไรแบบนี้ แต่ที่นี่นี่หนึ่งคนรับผิดชอบหนึ่งถาด แรกๆ ก็มีงงเหมือนกัน แต่ตอนนี้ก็ตามๆ เขาไป กินไม่หมดก็ห่อกลับบ้าน

วันนี้นี่แหละ เป็นพิซซ่าสามัคคีแบบที่คุ้นเคย เพราะว่าภาชนะจำกัด พื้นที่ก็จำกัด จะมาแยกคนละถาดๆ ก็จะยุ่งเกินไป รวมมันลงไปในถาดใหญ่ถาดเดียวมันซะเลย ใครอยากกินหน้าไหนก็หยิบกินตามใจ เราก็กินได้แค่สามสี่ชิ้นเหมือนเดิม ที่เหลือก็อันเดรอัสกับมานูเอลนั่นแหละจัดการ โฮ่ย.. เห็นปริมาณแล้วเหนื่อยแทน กินกันเก่งจิงๆ